Plan spłaty wierzycieli jest ustalany na końcowym etapie procesu oddłużania i stanowi pewnego rodzaju harmonogram spłaty części zobowiązań.

Po zakończeniu likwidacji masy upadłości i upływie terminu do zgłaszania wierzytelności, syndyk przygotowuje projekt planu spłaty wierzycieli, który zazwyczaj zawiera wykaz wierzytelności, proponowany okres spłaty i miesięczne raty i następnie przesyła go do sądu upadłościowego. Sąd upadłościowy na posiedzeniu niejawnym albo na rozprawie po wysłuchaniu stron, ustala plan spłaty w drodze postanowienia. Sąd nie jest związany projektem planu spłaty, który został mu przesłany przez syndyka.

Zgodnie z ustawą maksymalny okres trwania planu co do zasady wynosi 36 miesięcy. Wyjątkiem jest sytuacja w której upadły doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa, wówczas sąd ustala plan spłaty na minimalny okres 36 miesięcy, a maksymalny okres wynosi 84 miesiące.

Ustawodawca przewidział też tzw. skrócenie planu w razie wysokiej spłaty – np. jeżeli upadły spłacił co najmniej 70 % zadłużenia, plan nie może trwać ponad rok, a przy spłacie równej lub większej niż 50 % – nie więcej niż 2 lata.

W planie spłaty wierzycieli uwzględnia się także koszty postępowania i inne zobowiązania masy (w pełnej wysokości, o ile sytuacja upadłego na to pozwala). Przy ustalaniu planu sąd stosuje zasadę równego traktowania wierzycieli tego samego stopnia (par condicio creditorum). Plan spłaty zawiera więc m.in. podział kwoty uzyskanej na raty oraz terminy płatności. Po zatwierdzeniu planu upadły musi spełniać jego postanowienia – co przekłada się na regularne wpłaty na rzecz syndyka i inne ustalone w planie świadczenia.