Polskie prawo nie narzuca minimalnej ani maksymalnej kwoty długu wymaganej do ogłoszenia upadłości konsumenckiej. W istocie ważna jest niewypłacalność dłużnika, a nie sama wysokość zobowiązań. Domniemywa się, że dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli jego opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy miesiące.

Oznacza to, że teoretycznie dłużnik może ubiegać się o ogłoszenie upadłości także przy stosunkowo niewielkim zadłużeniu (nawet kilku tysięcy złotych), jeżeli wykaże, że nie jest w stanie go spłacić w odpowiednim czasie.

W praktyce sąd bada przede wszystkim sytuację finansową, możliwości zarobkowe i przyczyny niewypłacalności (utrata pracy, choroba, inne zdarzenia losowe). Jeśli okaże się, że zadłużenie było skutkiem świadomego łamania prawa (np. wyłudzeń, celowego zadłużania się), to nawet w przypadku bardzo wysokiego zadłużenia sąd może oddalić wniosek o ogłoszenie upadłości.